Berichten van het Moederfront

In ziekte, en in gezondheid

2012-01-27T07:59:00.000+01:00

Mamth Vader wint alweer!

2012-01-25T07:27:00.000+01:00

Dopen in frituurvet

2012-01-24T14:04:00.000+01:00

Moeizaam worstelde ik me door het verhaal van Jezus' ontmoeting met Johannes de Doper, terwijl ik dodelijke blikken wierp op mijn ginnegappende kinderen, in de hoop dat ze dan lúísterden naar mijn voordracht.

'En Jezus zei tegen Johannes: 'Wil je mij dopen?' las ik voor.
'Hé Ot, jij heet ook Johannes,' onderbrak Jan (15) de sage.
Ot hinnikte van genoegen, en zei: 'Zal ik jou eens dopen dan?'
'Doe maar,' zei Jan goeiig. 'In frituurvet!'

Toen heb ik mijn gezicht diep in het bijbelboek verstopt.
Want als ze zien dat je om ze lacht, komt het écht nooit meer goed.

Windhaantje

2012-01-21T11:43:00.000+01:00

En het geschiedde in die dagen dat het Thuisblijfmoedertje met alle winden meedraaide, gelijk een Windhaantje.

Als de wind uit het Oosten woei, en positieve verhalen meebracht over de basisscholen die ze na zorgvuldige overweging niet had gekozen, dan dacht ze onmiddellijk: 'Zie je wel! Ik heb de verkeerde beslissing genomen! Ik had die school moeten kiezen. Zou ik nog kunnen wisselen?! Snel, waar is de telefoon!'

En als de wind vanuit het Westen kwam met berichten over pubers die de nieuwe achterbankgeneratie op het platteland vormen, dan draaide het Dappere Thuisblijfmoedertje zich 180 graden om, en riep: 'Oh nee! Onze kinderen zullen hier op het platteland vereenzamen. Waren we maar in de stad gebleven.'

De Barse Houthakker zag het met lede ogen aan, en verklaarde nors: 'Waai toch niet zo met alle winden mee! Je lijkt wel een windhaantje.'
'Maar ik kan er toch niks aan doen,' jammerde het Dappere Thuisblijfmoedertje. 'Ik ben gewoon heel erg flexibel, en sta open voor velerlei inzichten,' want ze had zojuist een boek over Kernkwaliteiten gelezen.
'Je bent nu anders behoorlijk in je valkuil gevallen,' vond de Barse Houthakker, die de film Kernkwaliteiten had gezien.

Van al dat meewaaien met de wind, werd het Dappere Thuisblijfmoedertje wel heel erg moe. En toen de wind even ging liggen, hapte ze opgelucht naar adem en bedacht: 'Windhaantjes waaien weliswaar met alle winden mee, maar ze waaien nooit weg!'

Waarom? Daarom.

2012-01-19T07:32:00.000+01:00

Het pad van het moederschap is grillig, en bezaaid met valkuilen en landmijnen. Dan heb je wel eens een expert nodig om je te helpen. En dus schakelde ik een expert in voor wat ondersteuning in verband met de PDD-NOS diagnose van Jan (15).

Met de tenen kromgetrokken in mijn Uggs, hoorde ik de conversatie tussen Jan en de expert aan.
'Hoe is het met je Jan?'
'Gewoon.'
'Hoezo, gewoon?'
'Gewoon: gewoon.'

Tja Jan, ik kan natuurlijk niet in je hoofd kijken, want ik ben niet helderziend. Dus je moet me wel een beetje helpen. Wat vind je daar van?'
'Gewoon.'
'Hoezo gewoon?'
'Daarom.'

Ik had veel zin om Jan een flinke duw te geven, en te sissen: 'Werk eens een beetje mee zeg! Ik schaam me dood!'
Maar toen richtte plotseling de expert het woord tot mij, en vroeg: 'Waarom ben jij zo streng voor jezelf?'
Onmiddellijk voelde ik de tranen prikken. Want het is waar: ik zit echt ontzettend bij mezelf onder de plak.

'Wat is het hier warm zeg,' dacht ik zweterig, en pijnigde mijn hersenen voor het juiste antwoord. Maar uiteindelijk kwam ik niet verder dan een schutterig: 'Daarom.'

En ik wierp een blik van plotseling begrip op Jan.

Het kan verkeren

2012-01-17T10:03:00.000+01:00

Zes uur, zo lang duurde de allereerste verkering van mijn oudste dochter. Maar toen haar nieuwe liefde zijn liefde voor haar publiceerde op MSN met woeste hartekreten, zag ze zich genoodzaakt het onmiddellijk uit te maken.
'En hij wou ook nog elke dag afspreken!' lichtte ze verontwaardigd haar beslissing toe.

Even later verscheen op MSN, een eenregelig berichtje van haar kersverse ex: 'Abandoned already.'

Volgens mij gaat er een groot country and western zanger schuil in deze jongen.

Als je man vakantie heeft...

2012-01-15T09:40:00.000+01:00

Aargh

2012-01-13T08:17:00.000+01:00

21 dagen is het nu al, dat er voortdurend iemand thuis is. Eerst was er de Kerstvakantie, en nu geniet Floris van zijn tweede week vakantie.

21 dagen heb ik 'losgelaten'. Mijn verlangen naar structuur, en mijn verlangen naar een beetje rust.

Vandaag is dag 22, en toen ik wilde gaan werken in mijn gloednieuwe kantoortje, kon dat niet, want Floris zat pontificaal aan mijn bureau. En dat niet alleen, hij had de lucht in mijn kantoortje vervuild met een grote wind. 'Ik hep geen eigen plekkie,' klaagde hij.

Toen voelde ik diep in mij een grote schreeuw van razernij opwellen. Bezwerend prevelde ik tegen mezelf: 'Maandag gaat hij weer naar zijn werk, maandaggaathijweernaarzijnwerk, maandaggaathijweernaarzijnwerk'. En ik hield mezelf voor: 'Wees nou maar verstandig, en maak er geen probleem van. Het is nog maar drie dagen.'

Maar ik hou mijn hart vast voor dag 23.

We kregen een warm welkom van de buurt!

2012-01-11T08:42:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Piet ziet ze vliegen

2012-01-09T08:54:00.000+01:00

Diep van binnen wist ik altijd al dat ik eigenlijk een moeder ben van zo'n olijk natuurkind.

Het type kind dat graag door paden en lanen struint, slootje springt, en avonturen beleeft in bossen. Dat mijn kinderen steevast bleek wegtrokken als ik ze naar buiten stuurde, kwam gewoon door de stedelijke omgeving!

Dus nu we op het platteland wonen, rook ik mijn kans om mijn innerlijke natuurmoeder tot volle wasdom te laten komen. Ik besloot mijn pijlen op Piet te richten, die pas acht is, en dus het makkelijkst te indoctrineren. Met verhalen over eekhoorntjes en vogels lokte ik hem naar buiten, en duwde hem een vogelgids in de handen waarmee wandelaars in snel tempo kunnen determineren wat er rondvliegt. Dezelfde vogelgids die jarenlang eenzaam lag te verstoffen in ons oude huis.

Tot mijn vreugde sloeg het aan. Piet rende onmiddellijk naar zijn slaapkamer om zijn verrekijkertje te pakken, en sjeesde naar buiten om vogels te spotten. Vanuit het keukenraam keek ik of ik er zelf wat kon vogelen. Maar waarschijnlijk zitten ze allemaal in het Zuiden aan de Martini's, want afgezien van een eenzame mus, en een stoffige merel was er geen vogel te spotten.

Maar Piet zag meer dan ik, want twintig minuten later kwam hij binnen met een indrukwekkende lijst met vogels die hij gespot had. Waaronder de zeldzame Koekoek.

En 's avonds noteerde ik in mijn vogelaarsschrift: 'Vandaag zag ik een achtjarige Fantast.'

Ik heb het laatste woord

2012-01-06T08:29:00.000+01:00

Verhuizen is een proces. Een proces van loslaten van het oude, en wennen aan het nieuwe.

Omdat ik het belangrijk vond dat de kinderen zich bewust waren van dit proces, en de eindigheid van hun bestaan in ons 'oude huis', meende ik dat het een goed idee was de kinderen hier hardnekkig, en veelvuldig aan te herinneren.
Als we macaroni aten, dan zei ik: 'Dit is de laatste keer dat we hier macaroni eten.'
En als ze in bad gingen, merkte ik op: 'Dit is de laatste keer dat jullie hier in bad gaan!'

Helaas blijkt deze mindfullness zich nu op wrede wijze tegen mij te keren. Want eenmaal in het nieuwe huis, scheppen de kinderen er groot genoegen in voortdurend te roepen: 'Dat is de eerste keer in dit huis!'

Het Boemerangsyndroom

Dit is helaas een vaak voorkomend, opvoedkundig fenomeen, genaamd het Boemerangsyndroom. Je weet dat je het slachtoffer bent van het Boemerangsyndroom als je opvoeding zich als een onverwacht nekschot tegen je keert. Experts zul je hier nooit over horen, want het Boemerangsyndroom wordt zorgvuldig door hen verzwegen, zij willen immers dat je hun pedagogische adviezen blijft volgen!

Als de kinderen nu ruzie maken roepen ze: 'Dit is de eerste ruzie in het nieuwe huis!'
En als ze met eten knoeien, roepen ze: 'Dit is de eerste keer dat we eten op de grond knoeien!'
Maar ook kleine gebeurtenissen worden groots aangekondigd: 'Dit is de eerste scheet in het nieuwe huis.'

Met lede ogen zie, en hoor ik het aan.
Maar uiteindelijk heb ik het laatste woord: 'En het zal vast niet de laatste keer zijn!'

Dag huis, dag tuin, dag opbergschuur

2012-01-04T07:40:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Van de verhuisden niets dan goed

2012-01-02T19:48:00.000+01:00

Verhuizen blijkt de manier om pré-postuum een warme golf van positieve feedback te ontvangen.

Ot en Piet kwamen uit school met twee witte shirts, met daarop de namen van hun klasgenootjes gepend. Maar de echte tranentrekker was toch wel het zelfgemaakte vriendenboek, waarin alle kinderen op een A4-tje hun mooiste herinneringen aan Ot en Piet hadden geschreven.
'Ik zal je mooie lach missen,' las ik huilerig, gevolgd door: 'Je maakte altijd zulke goeie grappen.'

Mijn kinderen blijken ontzettend grappig te zijn, en zeer geliefd, nu ze vertrekken.

Van de verhuisden niets dan goeds.

Dat kan nog gekker, dat kan nog gekker!

2011-12-31T22:41:00.000+01:00

Toen twee jaar geleden de kinderen plotseling thuis kwamen met handenvol kerstkaartjes, die ze van klasgenoten hadden gekregen, legde ik die een beetje verbaasd op het aanrecht. Was dit een nieuwe trend of zo? En zou ik nog tijd hebben om die de kop in te drukken?

De kerstkaarten lagen een tijdje op het aanrecht, al snel bevlekt met macaronimix, jus en kerriesaus, tot ik ze in de kerstboom gooide. Die bleek een verrassend handige opbergplek voor die onhandige categorie spullen 'waar moet ik dít nou weer laten?!'

Minder leuk was het toen de kinderen begonnen te zeuren dat zij óók al hun klasgenootjes van kerstkaarten wilden voorzien. Destijds had ik nog drie kinderen op de basisschool, dus liep het aantal kerstkaarten al snel in de zestig. Maar goed je wilt de tere kinderziel niet beschadigen, en dus diepte ik uit de boekenkast een stoffige doos met oubollige kerstkaarten op, en gaf de kinderen de vrije teugel.

Vorig jaar kwamen de eerste kerstkaartjes weer binnen, via Ot en Piet. Met lede ogen zag ik ze komen, en ik pakte maar vast mijn stoffige kerstkaartendoos. Maar dit jaar wordt plotseling de lat nog wat hoger gelegd: de laatste kerstkaart kwam namelijk met zo'n wit met roze wandelstokje, de soort die je in de kerstboom kunt hangen.
'Alle kinderen kregen een kaart én zo'n lekkere wandelstok!' meldde Ot verlekkerd.

Dus ik weet natuurlijk wel wat mij te doen staat. Morgen stuur ik de kinderen naar school met een kerstkaart inclusief een zelfgebakken kerststol.

Eén voor elk kind.

Experts claimen: 'Verhuizen geeft veel relatiestress.'

2011-12-28T11:21:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Lekker chillen

2011-12-27T15:34:00.000+01:00

Bewonderend keek ik naar meneer Baumgard, vader van maar liefst twaalf kinderen, die opmerkelijk rustig bleef onder alle drukte. En ik zat op het puntje van de bank toen hij zijn geheim onthulde, met de onvergetelijke woorden:

'Ik doe gewoon alles wat ik moet doen. En als ik klaar ben ga ik lekker chillen.'

Teleurgesteld zakte ik terug in de bank.
Want ik ben nooit klaar.

Gelukkig Kerstfeest!

2011-12-25T08:41:00.000+01:00

'Buiten tiert de vrede welig,
Hier in huis worden we melig,
van de liefde die nu heerst in ons gezin.'

Afscheid nemen bestaat wel

2011-12-23T10:02:00.000+01:00

Toen ik maandag met Ot en Piet naar school liep fluisterde ik met gebroken stem: 'Ot en Piet, dit is de allerlaatste keer dat we op maandagochtend naar jullie school lopen.'

En toen het dinsdag was, zei ik plechtig: 'Ot en Piet, beseffen jullie wel dat dit de állerlaatste dinsdag is dat we zo naar school wandelen? Laten we een moment nemen om daar bij stil te staan!'

Op Woensdag verkondigde ik op omfloerste tonen: 'Dit is gewoon de allerlaatste woensdag dat we zo naar school spazieren. Is dat nou niet raar?'

Donderdag bracht ik de kinderen in hardloopkleding naar school, en zei tegen Ot en Piet: 'Laat ons even stil staan bij het feit dat dit de allerlaatste donderdag is op deze school!'

Op deze vrijdag, nam ik een diepe hap lucht om de kinderen opmerkzaam te maken op deze memorable állerlaatste schooldag, maar voor ik iets kon zeggen riepen Ot en Piet in koor: 'Jahaaaaa mama!! Dit is de allerlaatste dag op deze school. Nou weten we het wel!'
En toen rende ze heel hard weg.

En toen ik ze nakeek besefte ik: 'Ik ben dat afscheid nemen ook spuugzat.
Het is tijd om te gáán.'

Moeder van het Jaar

2011-12-21T09:00:00.002+01:00

Amsterdam, 21 december 2011

Betreft: diskwalificatie

Beste heer/mevrouw Ordient,

hierbij delen wij u mede, dat u, per direct, gediskwalificeerd bent voor de Moeder Van Het Jaar Verkiezing.

Ons is ter ore gekomen dat u zich schuldig hebt gemaakt aan grove nalatigheid en nonchalance. Door de schoolnieuwsbrief niet zorgvuldig te bestuderen, én uit uw hoofd te leren, heeft u uw middelste zoon naar school gestuurd zonder de vereiste oase en kerstparafernalia. Ongetwijfeld zal uw zoon de herinnering aan de ochtend dat hij op school kwam, zónder de juiste spullen, nog lang met zich meedragen.

Uw excuus: 'Ja maar, ik dacht dat het pas déze week was,' stellen wij niet op prijs. Voor dit soort slordigheden bestaat geen excuus. Ook uw toelichting dat u op het punt staat te verhuizen vinden wij niet relevant. Evenmin als uw ongeloofwaardige verhaal over 'tijdgebrek' en 'gevoelens van overbelasting' omdat u politiewerk moest verrichten, en in de bosjes lag om de belagers van uw oudste zoon te filmen.

U zult begrijpen dat uw deelname aan de Moeder Van Het Jaar Verkiezing niet langer op prijs wordt gesteld.

was getekend, verblijven wij, hoog in de boom,

Het Moeder van Het Jaar Team onder leiding van Sylvie van der Vaart, Yolanthe, Wendy van Dijk en prinses Maxima.

Conversatie

2011-12-18T14:26:00.000+01:00

'Ik zag je bij Electroworld, je was aan het kijken naar koelkasten!' zei de meneer van de fietsenstalling, die elke week mijn fiets van een bonnetje voorziet.

Ik verbleekte, want ik had hém niet gezien, en ik ben altijd bang dat mensen denken dat ik een snob ben. Om te compenseren, en elke mogelijke verdenking van snobisme in de kiem te smoren, besloot ik hem eventjes mijn levensverhaal te vertellen, inclusief het opwindende nieuws van onze verhuizing naar het platteland.
'En dat is de reden dat ik koelkasten bekeek bij Electroworld!' besloot ik mijn verhaal. De meneer van de fietsenstalling zag er een beetje verbijsterd uit.

'En waarom was u er?!' vroeg ik toen, want ik herinnerde me plotseling mijn cursus Gespreksvaardigheden voor Dummies, waarin het belang van hoor en wederhoor benadrukt werd.
'Ik had een strijkijzer gekocht voor mijn vrouw, voor ons 25-jarig huwelijk,' antwoordde hij. Ik zocht zijn gezicht af, op zoek naar verdachte blauwe plekken, terwijl ik medelijdend aan zijn vrouw dacht.

Maar het kon nog erger worden voor zijn vrouw, want hij voegde er aan toe: 'Maar het strijkijzer deed het niet. Dus nu heb ik haar een handmixer gegegeven.

Plotseling overviel mij het gevoel dat ik hem wél expres had moeten negeren, daar in Electroworld!
Als dienst aan vrouwen over de hele wereld.

Hoezo geef jij mij een cactus?!

2011-12-16T10:58:00.000+01:00

Als ik van iemand een cactus cadeau krijg, dan ben ik geneigd dit persoonlijk op te vatten.

Vinden ze me soms prikkelbaar? En als het niet een stille hint is over mijn persoonlijkheid, duidt zo'n cactus dan niet op een gebrek aan vertrouwen in mijn tuinierkwaliteiten?

Planten zijn niet zomaar een cadeau

Planten hebben persoonlijkheid. Neem nou tulpen, die voor jan en alleman hun bladen spreiden, en hun voortplantingsorganen ten toon stellen. Geraniums hebben de dubieuze eer om te figureren in het gezegde: 'Achter de geraniums zitten,' en viooltjes gaan gebukt onder de reputatie dat ze 'truttig' zijn.

Plantcadeautest

Als je iemand een plant cadeau doet, dan is dat dus niet zo maar een cadeau. Waar valt iemand op? De Plantcadeautest maakt de keuze voor de juiste plant makkelijk!

Door een paar vragen te beantwoorden weet je welk type iemand is, en welke plant de ideale partner is: een verzorgend type, een nonchalant type of misschien wel een avonturier. De test vertelt het je.

Mijn ideale plant: De Rots in de branding!

De Plantcadeautest is geheel gratis, en verplicht tot niets. Je kunt het advies uitprinten, en meenemen naar de winkel. Uiteraard heb ik deze test eens even getest, en ik ben het Nonchalant type. De ideale plant voor mij is De Rots in de branding! Ik vind dat een prachtige naam, en werd op slag verliefd toen ik las: 'Je kunt zijn verzorging laten versloffen'.

Voor mij is het duidelijk: dit is een goede test!

Doe ook de Plantcadeautest!

Klappen krijgen

2011-12-14T09:28:00.001+01:00

Vanochtend fietste ik door de stromende regen met mijn oudste zoon Jan naar school. Niet omdat ik zo'n zin had om tot op het bot nat te regenen, maar omdat hij al maandenlang 'klappen krijgt' op weg naar school. Dat kwam toevallig ter sprake, toen hij vertelde dat er sinds maandag twee onverlaten op hem spúgen.
'Normaal krijg ik alleen klappen,' wist Jan te vertellen.

Als ik dit soort dingen hoor, tolt mijn wereld om zijn as. Wat zijn dat voor rare lui die het nodig vinden anderen lastig te vallen, en wat doen ze met mijn zoon?! Na krijgsraad met Floris, besloten we dat ik, gewapend met mijn camera, met Jan zou meefietsen om de etterbakjes op heterdaad te betrappen en op de gevoelige plaat vast te leggen.

Maar de camera vergat ik in mijn consternatie, en ik zag niks door de stromende regen, en het feit dat de ruitewissertjes voor mijn bril nog steeds niet zijn uitgevonden. Kippig fietste ik vlak achter Jan, als een soort blinde bodyguard. Een zorgvuldig uitgedachte positie: om de onverlaten niet te waarschuwen dat Ik er bij was, maar dichtbij genoeg om Jan te beschermen.

'Ze zijn er niet,' constateerde Jan.
Dit soort kliertjes zijn blijkbaar erg weergevoelig.
En nu zit ik thuis, met nieuwe, droge kleren, terwijl mijn oude uitdruipen, en een gevoel van hulpeloosheid.

Want ook al heeft Nederland een slechte naam wat het weer betreft, het regent niet elke dag pijpestelen. En ook al ben ik een indrukwekkende verschijning met mijn 1 meter 70 en 59 kilo, ik ben er niet altijd bij om mijn zoon te beschermen.

En dat is een rotgevoel.

Moeder als manager

2011-12-13T18:11:00.003+01:00

Deze Cup à Soup reclame heb ik altijd geweldig gevonden. Ik herken mezelf in de manager en zijn softe manier van 'managen': 'Om mensen te houden, moet je ván ze houden.' Zoals hij werkt als manager, zo moeder ik.

Maar bovenal herken ik hem in zijn frustratie als hij eventjes, heel eventjes, een momentje rust probeert te pakken!

Moe op school

2011-12-11T09:03:00.000+01:00

Het orgel gaat verder, aldoor verder. Ot en Sien lopen mee, ook aldoor verder.
Maar wat zien ze daar? Dat is de school. En alle kinderen zijn net op de speelplaats. Is dat moeder niet?
'Moeder, moeder!' roept Ot.
Moe komt bij het hek. 'Ik ben vandaag voorleesmoeder, luizenmoeder en verzorg de techniekles,' zegt ze.
Moe heeft vlekken in heur nek.

Moe staat voor de klas. Alle kinderen rennen rond. Moe wringt heur handen. 'Stil!' roept ze, 'Stil dan toch.'
'Moe heeft gewoon geen overwicht,' zegt Ot tegen Sien.
Dan komt juf binnen.
Moe huilt.
De juf geeft moe een zakdoek.
'Geeft niks hoor,' zegt de juf tegen moeder.
'Je hebt immers de Pabo niet gedaan. Schoenmaker blijf bij je leest,' dat zeg ik altijd.

En dan mag moe naar huis.
Moe is blij.

Poef! Weg is het spaargeld

2011-12-09T09:45:00.000+01:00

Het klinkt als een lieflijk liedje, maar het is een slecht nieuws lied! Nancy White, een Canadese zangeres, zingt even hoe je je kind uitlegt dat haar spaargeld in rook is opgegaan dankzij een slechte belegging.

Verdacht pakketje gevonden op Schiphol

2011-12-07T08:00:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Verhuisblues

2011-12-03T13:35:00.000+01:00

Toen ik met Ot en Piet naar school wandelde voor het Sinterklaasfeest, raakte het me plotseling als een stomp in de maag: 'Dit is de állerlaatste keer dat ik voor het Sinterklaasfeest naar deze school wandel!'

Vervuld van acute sentimentele, heimwee dacht ik terug aan àl die Sinterklaasfeesten die ik daar heb gevierd, voor het gemak het gedoe met surprises en overbevolkte lokalen vergetend.

En toen ik naar huis liep, trof het me als een kopstoot: de gedachte dat onze verhuizing naar het platteland nu echt dichterbij komt. De dag na Kerstmis gaan we inpakken, en de eerste twee weken van januari zullen in het teken staan van de verhuizing.

En terwijl ik steeds langzamer ging lopen, werd alles plotseling mooier dan ooit, en verbeeldde ik het me nou of hoorde ik Maggie McNeil zachtjes zingen: 'I tell myself once more I won't be here in spring, to see my roses grow...'

Net toen ik acuut in hete tranen wilde uitbarsten, gleed ik uit in de hondestrond waarmee de stoepen rijkelijk besmeurd zijn, en reed onze buurman weer eens zonder groeten voorbij.

En ik was dankbaar voor de realiteit die korte metten maakte met het sentiment.

Nieuws van de bank

2011-12-01T16:35:00.003+01:00

Deze post wordt gesponsord door SNS Betalen

Met een vader als accountant, zou je verwachten dat ik een natuurlijke aanleg heb voor cijfers, maar het tegendeel blijkt het geval. Toen ze 'aanleg voor cijferen' uitdeelden stond ik namelijk vooraan in de rij voor 'slechte ogen'. Zelfs mijn wiskundeleraar verzocht me vriendelijk doch dringend, wiskunde te laten vallen in een tijd waarin 'Kies Exact' het motto was.

Dat was niet aan dovemansoren geadviseerd, en opgelucht nam ik afscheid van de wereld van getallen. Tot ik er tijdens mijn studie psychologie opnieuw aan moest geloven, in de vorm van het vak Statistiek. Gelukkig ben ik als moeder bevrijd van de cijfers, en kom ik ze enkel nog tegen op de rapporten van mijn kinderen. En om de tere kinderziel te sparen zijn die vermomd als taal, en geformuleerd in termen als 'matig' en 'onvoldoende'.

Toch is er één gebied waarop ik niet om cijfers heen kan, en dat is het gebied van mijn financiën. En mocht ik dat vergeten, dan herinneren de traditionele feministes mij daar wel aan in hun roep om financiële onafhankelijkheid voor vrouwen.

Als het om geldzaken gaat voel ik mijn ogen meestal spontaan wegdraaien, maar als je je er een beetje in verdiept, is het warempel interessant. Dat ontdekte ik toen ik research deed voor deze advertorial voor een nieuw product van de SNS bank, SNS Betalen. Zat ik eerst nog plichtmatig onderzoek te doen, al snel begon mijn hart sneller te kloppen van opwinding: die informatie over SNS Betalen klonk warempel echt heel goed!

Vooral het gedeelte waarin je goedkoper uit bent kon mij erg bekoren! De SNS bank is, volgens de Consumentenbond, dan ook één van de goedkoopste banken van Nederland. En ook onderzoeksbureau Moneyview is lovend over SNS Betalen

De voordelen van SNS Betalen op een rijtje

Je krijgt 1,25% rente over een positief saldo. (Dat doet geen enkele andere grote bank)
Debetrente omlaag naar 11%
Je tweede betaalpas is gratis
Je krijgt een gratis online kasboek
Je kunt automatisch geld laten overboeken van je spaarrekening, zodat je zo min mogelijk spaarrente misloopt
Je kunt dezelfde pas gebruiken voor zowel je betaal- als spaarrekening

De overstap naar SNS Betalen is snel en pijnloos

Geen gedoe met eindeloze formulieren invullen, maar slechts 3 minuten kost het om de overstap naar SNS Betalen te maken. De rest doet het speciale SNS overstapteam.

Meer informatie

Wil jij de 71.000ste worden die de overstap maakt? Surf dan nu naar SNS Betalen!

Pact met de school

2011-11-30T15:18:00.020+01:00

'De verantwoordelijkheid voor een goede schoolontwikkeling mogen, en kunnen ouders niet alleen bij het onderwijs neerleggen,' zei minister Bijsterveldt vandaag in een ingezonden brief aan de Kamer. En ik maar denken dat scholen er juist waren om onderwijs te geven.

Bijsterveld wil dat we als ouders een 'pact' gaan sluiten met de school, waarin wederzijdse verantwoordelijkheden geformuleerd worden met als doel het kind zo veel mogelijk in zijn kracht te plaatsen.

Volgens Bijsterveldt begint onderwijs namelijk thuis. Daarom heb ik besloten voortaan thuisonderwijs te geven.

Oh nee wacht, dat kan niet, want dat is verboden in Nederland. Onderwijs mag hier alleen door professionals verzorgd worden…

Ik heb daarom gemeend mijn eigen pact met de school te moeten samen stellen

MIJN PACT MET DE SCHOOL

30 november 2001

Wij Nicole, bij de gratis Gods, Moeder van Maartje, Jan ,Teuntje, Ot en Piet, echtgenote van F. enz enz enz.

Op voordracht van Onze Minister van Onderwijs van 30 november, gelet op artikel 64, 23, 54a, 78, tweede lid, 97, derde lid, van de Wet op het Onderwijs.
De raad van State gehoord (advies van 7 oktober 2011, nr. W13.07.0143/IW);

Hebben goedgevonden, uitgebracht in samenwerking met het KNMI, en verstaan het volgende pact:

Ik voed mijn kinderen op met goede manieren, en respect voor hun leerkrachten
Ik zorg dat mijn kinderen pas na een gezond ontbijt naar school gaan
Ik zorg dat mijn kinderen tussen de middag thuis kunnen komen ten einde daar even te luchten en bij te tanken, alvorens weer naar school te vertrekken
Ik ben aanwezig bij álle rapportbesprekingen
Ik zit klaar met een kopje thee, wanneer de kinderen om 15.15 uit school komen, ten einde naar hun ervaringen te vragen
Ik vang mijn kinderen op als ze verdrietig of boos zijn, en deel hun vreugde
Ik corrigeer ongewenst gedrag
Ik ben beschikbaar voor feedback van leerkrachten, en tips voor verbeteringen

Het enige dat ik daarvoor terug wens, is dat de schóól het onderwijs verzorgt.

Was getekend, in de kracht van mijn leven,

Nicole Orriëns Artikel 1 en 2

Moeder gewond bij maken Sinterklaassurprise

2011-11-29T08:40:00.000+01:00

Kort Binnenlands nieuws

In het oosten van het land is een moeder ernstig gewond geraakt bij het maken van een Sinterklaasurprise voor school. De moeder wilde een houten draaimolen bouwen, met kerstverlichting, en een interne motor die de draaimolen in beweging zette.

De moeder wilde bovendien in het dak van de draaimolen een vernuftig mechaniek aanbrengen, dat spontaan zou openspringen bij de klanken van 'Sinterklaas Kapoentje'.

Wij spraken de moeder, die voor observatie in het ziekenhuis verblijft, en vroegen haar: 'Watskeburt?'
'Ik struikelde toen ik de Karwei binnenliep om materialen te kopen, en kwam zeer onplezierig ten val,' aldus de moeder.
Voor de surprise wordt het ergste gevreesd.

Experts uitten massaal hun bezorgheid over de steeds hogere eisen die aan schoolsurprises worden gesteld. Zij waarschuwen voor de gevolgen, en vrezen dat deze moeder slechts het eerste slachtoffer is van een lat die veel te hoog ligt.

De laatste uitspraak die de betreffende moeder deed, spreekt wat dit betreft wellicht boekdelen: 'En ik kan niet eens knutselen...'

Wereldbeeld

2011-11-28T15:11:00.001+01:00

Er was eens een Dapper Thuisblijfmoedertje dat dacht dat de wereld rond was. Tot op een dag iemand tegen haar zei: 'Wist je dan niet dat hij plat was? Dat weet toch iedereen!'

Eerst legde het Dappere Thuisblijfmoedertje deze wonderlijke informatie naast zich neer, maar toen ze steeds vaker onheilspellende berichten kreeg dat de wereld niet zo was als zij altijd had gedacht, sloeg de twijfel toe.

En 's nachts lag ze woelend in haar bed en vroeg zich af: 'Zou de wereld dan tóch plat zijn?'
En haar tred werd aarzelend en voorzichtig, want als de aarde echt plat was, dan wilde zíj er niet afvallen!
'En als de wereld niet rond is zoals ik dacht, maar plat, wat klopt er dan nog meer niet aan mijn wereldbeeld?' fluisterde ze bezorgd tegen haar spiegelbeeld dat bezorgd terug keek.

Het Dappere Thuisblijfmoedertje besloot het zekere voor het onzekere te nemen, en een Expert in te schakelen. De expert kwam binnen, wierp één blik op het Dappere Thuisblijfmoedertje en zei: 'U bent gespannen hè? Ik zie het gewoon meteen.'

Prompt voelde het Dappere Thuisblijfmoedertje de tranen prikken, en ze mompelde verdedigend: 'Zou u niet een beetje gespannen zijn als de aarde plotseling plat bleek?'
'Oh maar dat wist ík al lang,' zei de expert. 'Daar ben ik immers expert voor. En als expert weet ik wat ik ga doen. Ik bel u voor een afspraak. Zo waar als de aarde plat is.'

Zorgen voor de dag van morgen

2011-11-25T16:58:00.001+01:00

Ik leid een zorgelijk bestaan. Ik maak me zorgen om de dag van morgen, en als die gekomen is, dan maak ik me zorgen over overmorgen.

Ik maak me zorgen dat mijn kinderen uit een achtbaan worden geslingerd, en ik maak me zorgen dat Teuntje op haar schoolreisje naar Ameland overboord zal vallen.

Ik maak me zorgen dat Jan in zijn onoplettendheid een auto niet zal zien, en ik maak me zorgen dat Maartje via haar vlinderende vriendin met onbetrouwbare sujetten in aanraking zal komen.

En ik maak me zorgen dat Floris te dicht aan de rand van het perron gaat staan, en zijn Birkenstocks hem in de steek zullen laten. Ik maak me zorgen dat Jan een slechte opleiding krijgt, en ik maak me zorgen dat het hele schoolsysteem bagger is.

Ik maak me zorgen dat Ot te relaxt is om zijn woorden duidelijk te articuleren, en ik maak me zorgen dat ik een hersenbloeding/hersentumor/baarmoederhalskanker/eierstokkanker en een hartaanval krijg voordat ik de kans krijg te verongelukken door een vallende baksteen.

En ik maak me zorgen dat ik me zoveel zorgen maak, want zorgen voor de dag van morgen, verpesten de dag van vandaag.

En daar maak ik me dan ook weer zorgen over.

Onderstaand lied is me dan ook uit het hart gegrepen: 'Ik wil leven zonder angst'.

Wat ruist daar door het struikgewas? Het is….

2011-11-23T08:07:00.000+01:00

… Catmama!!!

Woordeloze Woensdag

11 goedkope sinterklaascadeautjes

2011-11-22T09:58:00.000+01:00

Sinterklaas is weer in het land, maar het is niet zíjn portemonnee die in snel tempo leegraakt. Met talrijke reclames en speelgoedgidsen die kinderen stimuleren tot blinde hebzucht, zit menig ouder met de handen in het haar.

Want er heerst immers een economische crisis? Houd je de hand op de knip, met het risico op blijvende schade aan de kinderziel van je zoon of dochter? Of geef je toe aan de commercie en het verlangende gezichtje van je kind?

Gelukkig is er een oplossing voor dit moordende vraagstuk! Te weten: deze lijst met tips voor goedkope sinterklaascadeautjes. Gratis aangeboden door ondergetekende.

11 fantastische, goedkope Sintcadeau's voor je kind

Neem een houten lepel, teken er met watervaste stift een gezicht op. Plak er eventueel wat strengetjes wol op bij wijze van haar. Wil je je kind écht verwennen, maak dan een heel gezin!
Zoek met Google een gebied met kleigrond op. Gooi een goede schep in de auto, en rijd naar het betreffende gebied. Schep een stuk kleigrond op. Pak het vrolijk in voor je kind.
Verzamel herfstblaadjes buiten, en pak die in voor je kind. Je kunt echt van alles maken van herfstblaadjes, zoals herfstkettingen.
Spoel een jampot uit, en vul het potje met verschillende kleuren zand. In speeltuinen vind je vaak licht zand, en in je tuin donkere aarde. Wissel de verschillende kleuren af. Je kind zal deze blikvanger zijn leven lang niet meer vergeten.
Wil je echt helemaal los gaan, geef je kind dan vijf lege wijnflessen cadeau als instrument. Door er water in te doen, en vervolgens te blazen kan je kind urenlang musiceren.
Neem vier glazen groentepotten en vul die met oranje, rode, groene en gele ranja. Bevestig hierna stevig het deksel. Je kind zal dolblij zijn met deze vrolijke gekleurde ornamenten.
Ga naar het bos en verzamel daar takken. Doe er een vrolijk lint om heen om ze bij elkaar te houden. De takken zullen de creativiteit van je kind enorm stimuleren.
Haal bij een willekeurige supermarkt een grote doos. Geef die cadeau aan je kind, en noem het een: a: speelhuisje, b: boot, c: hoed d: keuken e: lege doos
Verzamel je oude plastic Ikea bekers en pak ze in. Hiermee kan je kind torens bouwen, en bovendien goocheltrucs doen. 'Onder welke beker zit de munt?!'
Een klassieker: neem een oude sok, bevestig hem op een tak die je in het bos vond, en voila: een stokpaard voor je kind! Zorg zelf voor het geluidseffect door heel hard: 'Hihiiiii!' te roepen.
Knip plaatjes uit de Intertoys catalogus met dingen waarvan je kind droomt. Creëer hiervan een heuse droomposter. Je kind zal urenlang wegdromen bij deze poster. Wil je de educatieve waarde van deze poster vergroten, schrijf er dan met grote letters op: 'Stop de Consumptiemaatschappij!'

Disclaimer: ik kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor eventuele emotionele en/of geestelijke schade aan uw kind, noch voor littekens op zijn of haar ziel voortkomend uit deze cadeausuggesties. Tevens kan ik niet verantwoordelijk worden gesteld, noch aansprakelijk, voor de rekeningen van een therapeut.

Ik 'Like' mezelf

2011-11-20T18:53:00.000+01:00

Het is eenzaam aan de top, en dus had ik mezelf maar eens even flink 'geliked' op mijn eigen Facebookpagina.

Tevreden keek ik naar het aantal mensen dat mij leuk vond. Ruim honderd! Je krijgt er een vermoeide vinger van, maar dan heb je ook wat. Ik werd helemaal warm van binnen.

Maar mijn vreugde was een kort leven beschoren, want niet lang daarna kwam Jan hinnikend van het lachen naar beneden gedenderd en bracht tussen het lachen uit: 'Mama heeft zichzelf heel vaak geliked op Facebook.'
Verbolgen vroeg ik: 'En wie zegt dat ik dat zelf was?! Mensen 'liken' mij gewoon heel erg!'
'Dat staat er altijd achter!' jubelde Maartje.

Toen ze allemaal uitgelachen waren, zei Jan op meelevende toon: 'Zal ik het maar voor je verwijderen mama? En dan zal ik je daarna wel even echt 'liken'.
Ik knikte dankbaar.

Maar toen ik inlogje op mijn Facebookpagina zag ik dat Jan mijn niet geliked had, maar gepord...

Het Sinterklaasyndroom

2011-11-18T15:24:00.000+01:00

Toen Teuntje nog op de basisschool zat kwam er een moment dat ik noodgedwongen Sinterklaas ontmaskerde als een bedrieger en fraudeur.

Noodgedwongen, omdat de kinderen in haar klas luidruchtig lieten weten dat Sinterklaas eigenlijk niet bestond. En nadat Teuntje hartstochtelijk voor deze schijnheilige in de bres sprong, zag ik geen andere mogelijkheid dan haar de waarheid te vertellen.

Nu is Teuntje twaalf jaar oud, en zie ik mij gedwongen haar uit de doeken te doen wat porno is, en waarom zoeken op 'poezieplaatjes' niet verstandig is zonder kinderfilter. Noodgedwongen, omdat haar klasgenootjes luidruchtig de video's die ze hebben bekeken op Redtube* bespreken.

Na zorgvuldig onderzoek en overweging, heb ik deze ervaringen weten te plaatsen en labelen als Het Sinterklaassyndroom. Ik verwacht grote furore te maken als expert met dit syndroom.

Sinterklaassyndroom' (Gr.), 0. complex van verschijnselen die kenmerkend zijn voor ouders die zich door hun omgeving gedwongen voelen hun kinderen van informatie te voorzien, die zij liever nog voor zichzelf hielden.

*Redtube: porno versie van youtube

Na Supermam, is er nu…. Intellectumam!

2011-11-16T10:59:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Tien dingen die ik geloofde

2011-11-14T16:48:00.003+01:00

Als ik geen baby's meer heb kom ik gráág helpen op school: het is alleen de logistiek die me tegenhoudt

Als de kinderen naar de middelbare school gaan wordt het overdag rustiger thuis

Experts weten wat ze doen: daar zijn ze expert voor

De juffen en meesters op school zijn experts

Studiedagen zijn dagen waarop de kinderen extra hard werken

Op school heerst rust en regelmaat

'Een rugzakje' is een rugzakje dat een kind op zijn rug draagt

De Citotoets doet er niet toe

Het is je taak als moeder je kind goed (op)gevoed bij de schoolpoort af te leveren. Het onderwijs wordt verzorgd door de leerkrachten, en daar hoef je je als moeder niet mee te bemoeien

Tinkiewinkie is hetero

'Er zat een Thuisblijfmoedertje, huilend op een steen'

2011-11-11T09:40:00.000+01:00

(Op de melodie van 'Er zat een klein zigeunermeisje')

Er zat een Thuisblijfmoedertje,
huilend op een steen.
Huilend, huilend, nooit een keer alleen.

Pleur op moederlief!
Droog je tranen af,
jij verlangde kinderen,
alleen zijn kun je in je graf!

Ik zie het hoofdje al!

2011-11-09T07:59:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Stoer

2011-11-06T16:06:00.001+01:00

Ik liet de kinderen zien hoezeer ik bij de tijd was met mijn nieuwe horloge, en verklaarde dat ik er erg 'stoer' mee uitzag.

'Jij, stóér?' riep Ot, en rolde over de grond van het lachen.
Verbouwereerd over zijn reactie vroeg ik: 'Vind je mij dan niet stoer?' en ik schikte mijn lange rokken wat netter.
Ot kon van het lachen geen woord uitbrengen, maar Jan wist te melden: 'Als je jezelf bent wel.'

'Vind jij mij dan stoer Jan?' wilde ik weten.
'Als je je zelf bent,' herhaalde Jan, die later vast een goede therapeut wordt.

En toen besefte ik: 'Jan is pas stoer.'

Ik wéét dat ik ga verhuizen, maar beséf ik het ook?

2011-11-04T09:14:00.000+01:00

Pak snel de popcorn en de frisdrank!

2011-11-03T16:19:00.000+01:00

Advertorial

Pak snel de popcorn en de frisdrank, want er is een loeispannende film van LEGO uit!

Alles zit er in: spanning, sensatie, moeizame man-vrouw verhoudingen, vaderissues, goede manieren, deugden als geduld en moed, Terminatorachtige schurken, een zoektocht, Japans cultuurgoed, en natuurlijk heel erg veel Legopoppetjes.

Floris heeft hem al twintig keer gezien.

Broederconversatie anno 2011

2011-11-02T07:48:00.000+01:00

Woordeloze Woensdag

Pornoficatie

2011-10-30T15:59:00.000+01:00

'Mijn kind kijkt geen porno' stond er met grote letters op de cover van de Linda. En de teneur van het artikel was: 'Dat had je gedacht, oh grote naïeveling'.

Dus de volgende keer dat ik de was stond te vouwen, en Jan (14) en Maartje (16) om mij heen drentelden, zei ik nonchalant: 'En kinderen, kijken jullie elke dag porno, of alleen zo nu en dan?'
De vraagstelling dient namelijk zo geformuleerd te worden, dat het kind makkelijk kan bekennen! Dat heb ik ook ergens gelezen!

Vol afschuw keken ze me aan en riepen: 'Ieuw!'
Toen vroeg Maartje op strenge toon: 'Heb je weer tijdschriften zitten lezen mama?'
En tegen Jan op meewarige toon: 'Dit kun je elke twee maanden verwachten. Dan heeft 'ze' weer iets gelezen.'

Beschaamd vouwde ik de laatste onderbroek.
Stomme tijdschriften!

Raadsel

2011-10-28T09:35:00.000+02:00

Hij treft altijd weer als een onverwacht nekschot, ondanks veelvuldige aankondiging.
Hij komt bij voorkeur in de week na een vakantie.
Hij heeft een zeer misleidende naam.

Rara, wat is dat?

Geef me het antwoord!

Check altijd je winterjas op onderbroeken na het wassen!

2011-10-26T08:00:00.000+02:00

Woordeloze Woensdag

8 Leuke Dingen om met je kind te doen als je maar 1 ding wilt: slapen

2011-10-24T13:37:00.000+02:00

• Speel schoonheidsspecialistje, met jou als de klant. Verwijder van te voren wel even alle permanente stiften!

• Speel kappertje, met jou als de klant. Verwijder van te voren wel even alle scharen die het nog doen.

• Speel tattoo-shopje, met jou als klant. De permanente stiften had je al verwijderd toen je schoonheidsspecialistje speelde.

• Laat je kind jou voorlezen, en demonstreer hoe goed je kunt luisteren met je ogen dicht

• Ga samen mediteren: pas wel op dat je niet snurkt.

• Speel blindeman-bioscoopje: doe een Teletubbie-dvd in de dvd-speler en kijk met je ogen dicht.

• Speel ziekenhuisje, met jou als de patiënt die in coma ligt.

• Speel bergbeklimmertje en jij bent de berg.

Evenbeeld

2011-10-23T15:46:00.000+02:00

Ik zat rustig te werken, toen Maartje plotseling op triomfantelijke toon zei: 'Inge is niet meer de enige die vindt dat jij op professor Zwamdrift lijkt!'
'Huh?'
'Annemieke vindt het ook!'

Nadat de eerste melding van mijn gelijkenis met deze figuur uit Harry Potter was binnengekomen, had ik haar natuurlijk gegoogled. En inmiddels weet ik hoe deze professor Zwamdrift er uit ziet: wild haar, een grote bril en lange rokken. Ik geef het schoorvoetend toe, maar ik voldoe inderdaad behoorlijk aan deze beschrijving. Zeker nu ijdelheid definitief is verslagen door gemakzucht, en ik met een bril door het leven ga.

Maartje zag de droefenis op mijn gelaat, en zei vergoeilijkend: 'Geeft niks hoor mama. De actrice die professor Zwamdrift is hartstikke knap!'
Maar toen bedierf ze het door er aan toe te voegen: 'Voordat ze haar in professor Zwamdrift veranderen.'

Scheur in het ruimte-tijd continuum!

2011-10-21T13:14:00.001+02:00

Kort binnenlands nieuws

Er komen alarmerende berichten vanuit het hele land, die wijzen op een scheur in het ruimte-tijd continuum! Op diverse plaatsen zijn namelijk kerststallen en kerstornamenten gesignaleerd.

Bezorgde burgers vrezen dat zij door een verstoring van het tijd continuum het Sinterklaasfeest gemist hebben, en dat het plotseling eind december is!

Volgens Wubbo Ockels is er echter geen sprake van een disruptie.
Wel van commercie.

Woordeloze Woensdag. Letterlijk.

2011-10-19T08:32:00.000+02:00

Woordeloze Woensdag

Hey Orriëns! Moj wel deurlop'n!

2011-10-18T15:42:00.000+02:00

Het was allemaal de schuld van het opruiende liedje 'Is this the way to Amarillo?' Daardoor had ik de eerste vijf kilometer veel te hard gerend, waardoor ik de laatste drie naar het Pannenkoekhuis in Westendorp stapsvoets moest afleggen van pure uitputting.

En terwijl ik langs een voetbaldveld wandelde, hoorde ik plotseling: 'Héy Orriëns! Moj wel deurlopen!'
Opgeschikt uit mijn intellectuele peinzen, over de vraag of ik één of twee koffie zou bestellen in het Pannenkoekenhuis, zag ik mijn neef Henk staan in voetbaltenu.

Verbouwereerd wuifde ik terug, en bedacht: 'Van je familie moet je het hebben.' Maar op de terugweg heb ik er wel voor gezocht dat ik in vlotte draf het voetbalveld passeerde!

Helaas betekende dit wel dat ik de laatste twee kilometer naar huis zo moe was dat ik die stapvoets moest afleggen. Toen werd ik opnieuw opgeschrikt, dit keer door een chique: 'Goedemorgen!' waarna een wesp op een racefiets mij voorbij zoefde.

Met lede ogen herkende ik de vriendelijke meneer die altijd even een praatje met mij komt maken in de Hema, en die ik heb verteld dat ik vijf keer per week ga hardlopen.
Dit is nu al de tweede keer dat hij mij tegenkomt terwijl ik nééét, heel eventjes, wandel.

Ik word graag 'betrapt' tijdens het hardlopen.
Maar waarom gebeurt dit altijd als ik net een pauze neem…

Deze post verscheen eerder op Ren mama, ren.

Hoe krijg ik lekker veel comments?!

2011-10-16T09:21:00.003+02:00

Als comment junkie zijn er diverse wegen die je kunt bewandelen, of logjes die je kunt schrijven.

Op nummer 1 staat de aankondiging dat je stopt met bloggen. Dat is al gauw goed voor zo'n vijftig comments. Helaas kun je dit niet te vaak doen, want op een gegeven moment beginnen mensen toch te vragen, waarom je nog niet opgerot bent.

Op nummer 2 staat een fikse ruzie met je familie. Doe in geuren en kleuren uit de doeken wie wat zei, en hoe jij je daar bij voelde. Op zo'n veertig comments kun je best rekenen! Bovendien lenen ruzie's zich uitstekend voor een feuilleton.

Op nummer 3 staan ziekte en verderf. Huisbazen die je uit je huis proberen te pesten, buren die midden in de nacht luidruchtig de liefde bedrijven, en buurtschoffies die je huis met sneeuwballen bekogelen. Schuw ook hierbij de emotie niet!

Met stip op nummer 4 staat de Hortensia! Maak een stuk of twintig foto's van je Hortensia, en zet die allemaal ónder elkaar. Creëer zo een post van zo'n 20 meter lang, zodat je bezoekers lekker lang naar beneden moeten scrollen.

Maar op nummer 5 staat toch wel Jarig zijn! En dat ben ik vandaag!

Dus.

8 Tips om te voorkomen dat je er als een Moeder uitziet

2011-10-14T09:40:00.000+02:00

Profeten worden verguisd in eigen land, en moeders in eigen gezin. Nu Maartje zestien jaar is, geeft ze graag haar visie op mijn kledingdracht. Daarbij gaat ze vergelijkingen met mijn twee jongere zussen niet uit de weg.

Mijn jongste zus classificeert ze als 'zakelijk', mijn middelste zus als 'trendy', 'leuk', 'spiritueel' maar bovenal als: 'Ziet er niet uit als een moeder'. Ik, daarentegen schijn alle kenmerken van een Moeder te hebben, en het eindoordeel is een 'slordig'.

Nieuwsgierig vroeg ik wat mijn moederschap verraadde. Dat kon Maartje echter niet zeggen. Wel herhaalde ze haar eerdere statement van 'slordig'. Ik heb daarom gemeend zelf een lijst te moeten samenstellen met Tips Om Te Voorkomen Dat Je Er Als Een Moeder Uitziet. Ik verwacht dat deze lijst een grote hit wordt op het internet.

8 Tips om te voorkomen dat je er als een Moeder uitziet

* Neem een echt 'kapsel', dat wil zeggen een kapsel met een gecompliceerde coupe. Dus niks van dat gedoe met kort haar onder het motto: 'Lekker makkelijk', maar evenmin lang haar met een knip er in. 'Bewerkelijk' is hier de sleutel tot succes.

* Ga naar je fiets en demonteer alle kinderstoeltjes, buggyhouders, aansluitingen voor fietskarren én verwijder alle bloemen! Niets zegt zo: 'Ik ben een moeder, maar ik ben nog steeds een heerlijk gék mens!' als bloemen op je fiets.

* Kijk kritisch naar je jas: heeft die een capuchon? Is die van dat handige Goretex dat regen en wind tegenhoudt? Kortom is het een fantastische praktische jas, die geschikt is voor alle weersgesteldheden? Naar de kringloop er mee! Investeer in een kek colbertje, dat een groot deel van je decolleté bloot laat, en je noopt te fietsen met slechts één hand omdat je de andere nodig hebt om je decolleté te beschermen tegen de kou.

* Draag hakken! Neem afscheid van Birkenstocks, Uggs, Ecco's en schoeisel waarop je fijn loopt.

* Hoed je voor de Mama Spijkerbroek! Dit model sluit hoog in de taille, en heeft taps toelopende pijpen. Hij maakt je achterwerk minstens drie keer zo groot.

* Draag de laatste mode en trends. Vermijd alle kleding die 'lekker zit'. Comfort is niet langer een overweging bij de aanschaf van kleding.

* Draag grote oorbellen die uitnodigen tot trapeze zwaaien. Van die oorbellen waar baby's graag aantrekken.

* Train jezelf om ongevoelig te worden voor de kreet 'Mama'. Dus als je op straat loopt, en een wildvreemd kind schreeuwt mama, roep dan niet langer: 'Mama komt er aan hoor schatje!!!'

Na het lezen van deze lijst snap ik plotseling waarom Maartje vindt dat ik er als een moeder uit zie.

Ik ben bang dat voor mij elke redding te laat komt.

Maar moeders klagen niet

2011-10-12T07:52:00.000+02:00

Woordeloze Woensdag

'Alles te weten, maakt niet gelukkig'

2011-10-10T09:32:00.000+02:00

Mijn oma, van mijn vaders kant, kreeg veertien kinderen en was een wijze vrouw. Haar motto was: 'Alles te weten maakt niet gelukkig.'

En daar moet ik vaak aan denken als ik weer eens moet opdraven op school, voor een gesprekje over de kinderen. En al helemaal als ik mijn mailbox open, en daarin een berichtje zie met de titel: 'Jan'.

Want dan weet ik: dat is de wekelijkse update van Jans schoolprestaties. Dan aarzelt mijn vinger over de muisknop, en bijna mik ik het mailtje ongelezen in de prullenbak. Want ik weet, zeker hier geldt: 'Alles te weten maakt niet gelukkig.'
Maar plichtsbesef wint het altijd, en terwijl ik me mentaal schrap zet, open ik het mailtje.

En als ik dan lees dat Jan het gepresteerd heeft zijn herkansing Economie nog slechter te maken dan de oorspronkelijk toets, en dat zijn 3,2 dus blijft staan dan sla ik mijn ogen ten hemel en fluister eerbieding: 'Oma, wat had u toch ontzettend gelijk!'

Appelmoes en de dood van een kinderwens

2011-10-09T14:14:00.000+02:00

Piet heeft op school heel pittoresk appelmoes mogen maken en is daarbij, in zijn optiek, bloedig gewond geraakt. Piet trekt hieruit vérgaande consequenties.

Gistermorgen deelde hij mij mee, dat hij afziet van kinderen, en wel om de volgende reden: 'Dan moet ik steeds appels voor ze schillen, want ze moeten fruit eten, en dan raak ik wéér gewond.'

Wat maar weer eens bewijst dat scholen zich beter kunnen richten op het doceren van het ABC, en leren rekenen.

Open Huizen Dag

2011-10-07T07:47:00.001+02:00

'In tijden van nood leert men zijn vrienden kennen' gaat het gezegde, maar als het ontbreekt aan nood, is opruimen ook een zeer effectief hulpmiddel.

Met het oog op de Open Huizen Dag van 1 oktober, waarop wij gastvrij ons huis zullen openstellen voor potentiële kopers, ren ik rond als een seriemoordenaar die zijn sporen wil uitwissen. En de persoon die ik beter leer kennen, is niemand minder dan mij echtgenoot van achttien jaren.

Op liefdevolle momenten zou ik Floris omschrijven als iemand die heel goed in het Nu kan blijven, maar op een slechte dag neem ik eerder het woord 'laks' in de mond. Want terwijl ik me in het zweet werk om de boel in huis op orde te krijgen, doet Floris kalmpjes aan.

Want waarom zou je de hele vloer dweilen, als je ook de halve kunt doen?!

'Eééven een pauze hoor,' zuchtte Floris op vermoeide toon, halverwege de gedweilde keukenvloer.
'Maak het nou even af!' wierp ik tegen. 'Nu is je sopje nog warm!'
Maar Floris was al druk bezig virtuele ballonnen kapot te schieten op zijn computer.

'Aha! Jetzt zeigt sich das Pudels Kern!' riep ik verbolgen, want ik mag graag mijn literaire kennis ten toon spreiden.

En wat deed Floris?
Hij blafte.

En daarmee had hij de laatste blaf.

LEGO Star Wars: gevechten met lichtzwaarden

2011-10-06T13:02:00.001+02:00

Als iedereen je bouwsteentjes gaat namaken, moet je toch wat, en dus heeft LEGO zich op de filmindustrie gestort. De nieuwste film van LEGO is niet minder dan een verfilming van de klassieker StarWars!

En laten we wel zijn: Legopoppetjes zullen een stuk minder sterallures hebben, dan èchte acteurs.

Onderstaand filmpje is de preview, waarin vooral veel met lichtzwaarden wordt gekletterd. Sterker nog: de eerste dialoog moet ik nog ontdekken.

Maar zo lang er ergens maar wordt gezegd: 'May the force be with you', ben ik een tevreden mens.

Dat fluister ik namelijk elke ochtend tegen mezelf in de spiegel.

Psychologie van de Trekpleister (Plaatje hersteld!)

2011-10-05T13:18:00.004+02:00

Woordeloze Woensdag

Oké, toch een paar woorden: niemand begreep mijn Woordeloze Woensdag, en ik liep al handenwringend door het huis terwijl ik de haren uit mijn hoofd trok, toen ik zag dat het plaatje was veranderd in een gigantisch uitroepteken!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik kan alleen maar hopen dat dit de bevreemde comments opriep, en niet mijn briljante Woordeloze Woensdag!

Maar voor de zekerheid volgt hier de uitleg van mijn Woordeloze Woensdag: Ken je het spreekwoord 'Psychologie van de koude grond?' Bovenstaande titel is een woordspeling. De titel verwíjst naar dit spreekwoord.

De intentie is een ironische blik, op de als 'expert' geprofileerde Trekpleister-medewerker, die wordt neergezet als een psycholoog.

N.B. Ik sluit niet uit dat experts van de Trekpleister het plaatje gesaboteerd hebben!

Grmbl

2011-10-03T15:19:00.002+02:00

Toen de zomervakantie van de basisschool was afgelopen, dacht ik: 'Nu zullen we het gaan beleven! Nu zal ik mezelf weer horen denken.'
Maar toen zag ik dat de middelbare scholen pas een week later starten.

Een week later dacht ik: 'Nu zullen we het gaan beleven! Nú komt er rust in huis!'
Maar de eerste week van de middelbare school bestond uit roosters ophalen, boeken kaften, en snuiven aan de school. Je wilt die kinderen tenslotte niet overbelasten door ze meteen les te geven.

Wacht maar, dacht ik, volgende week DAN!!! Dan zullen we het gaan beleven. Maar wat 'het' was wist ik eigenlijk niet meer.
In de week die volgde waren alle kinderen weer naar school, maar volgde een lawine met nieuwsbrieven en uitnodigingen voor informatieavonden. Zuchtend pende ik ze in mijn agenda, en nam me voor: 'Als die avonden voorbij zijn, DAN!!'

Nu zijn de voorlichtingsavonden voorbij, maar gisteren kreeg ik een uitnodiging voor een informatieavond voor het beroepsonderwijs. En over negen dagen begint de Herfstvakantie.

Toen pakte ik mijn Eckhart Tolle, en las over leven in het moment. Als je maar leeft in het moment, DAN!

En nu ben ik sjagerijnig, en heb medelijden met mezelf.
En Eckhart Tolle heb ik in een hoek gegooid.
In dit moment voel ik me als Moppersmurf.

Gehwohl!

2011-09-30T07:57:00.000+02:00

Als moeder breng ik menig moment handenwringend door. Meestal met een vaatdoek er in.

Dat doet mijn tere handjes geen goed, en dus had ik ze gisteravond eens even flink ingesmeerd met Gehwohl, een hielklovencrème voor voeten, die vast ook wel op handen zou werken. De tube had ik achteloos op het aanrecht laten slingeren, in de buurt van de tandenborstels van de kinderen.

En zo kon het gebeuren dat Floris mij vanochtend kwaadaardig aankeek en meldde: 'Je moet je voetencrème niet bij de tandpasta leggen! Ik heb daar gisteravond per ongeluk mijn tanden mee gepoetst!'

Dat zijn zo van die herinneringen, die je koestert voor het leven. Op sombere momenten haal ik hem te voorschijn uit de stoffige archieven van mijn geheugenbank, en dan kan ik weer lachen.

En als ik Floris tegenkom, dan kan ik het niet laten om vriendelijk te groeten: 'Geh wohl!' en 'Grüss Gott!'

Soms moet je gewoon durven!

2011-09-28T08:41:00.002+02:00

Woordeloze Woensdag

De spreekbeurt lat ligt hoog

2011-09-26T09:01:00.000+02:00

In de queeste om De Beste Spreekbeurt wordt in groep 5 geen middel geschuwd. Lieten de kleine sprekertjes eerst nog hamsters, katten en grote honden aanrukken, deze week werd een heuse baby ten tonele gevoerd!

Het zal Piet nog niet meevallen hier over heen te gaan, maar gelukkig heeft hij mij als moeder. En ik stel voor dat hij een verhandeling gaat houden over Patat.

En dat ik dan in de klas voor iedereen een portie patat frituur om een en ander te illustreren. En om ons te verzekeren van een unanieme tien, bak ik er ook nog een frikandelletje bij!
Met fritessaus.

Plan B is een live demonstratie van hoe baby's worden gemáákt.

Jan draagt een hoed

2011-09-23T12:55:00.001+02:00

Jan draagt een hoed
De hoed zit goed
De hoed is geen pet
Aan de binnenkant zit een etiket

Jan vindt dat het etiket jeukt
Het etiket drukt Jans pret
Jan vindt dat het etiket de hoed verneukt
Het etiket is pet

Jan draagt geen hoed
De hoed zit niet goed
Want het etiket is pet
Nu is de hoed pet

Jan gooit de hoed in een hoekje
Zijn moeder geeft hem een koekje
Dan pakt Jan een schaar
Knip, knip zegt de schaar

Nu jeukt de hoed niet meer
Jan draagt de hoed keer op keer
Jan draagt een hoed
De hoed zit nu goed

'Groet mij met je hoed!'
zeurt Moe nu keer op keer
Jan krijgt van Moe het heen en weer
Hij zegt: 'Dit is je laatste groet!'
Dan zwijgt Moe zoet

Ziezo, denkt Jan tevreden
Nu ga ik tot besluit
eens even lekker zitten
want het verhaal is uit.

Ik kom uit de kast

2011-09-21T07:55:00.001+02:00

Woordeloze Woensdag

13 signalen dat een speelafspraakje lang genoeg geduurd heeft

2011-09-18T09:26:00.002+02:00

Je ziet de kinderen gillend van plezier waterballonnen vullen en tegen je woonkamerramen keilen, maar je denkt alleen nog maar: 'Zal wel.'

Je hoort jezelf roepen: 'Ga in gódsnaam tv kijken, dan zijn jullie tenminste even rustig.'

Je hebt jezelf verstopt in de wc met de deur op slot.

Elke keer als de deurbel gaat roep je hoopvol: 'Daar is je moeder!'

Je hebt je zelf ervan overtuigd dat buiten spelen in de regen best kan: zo lang ze de bliksem maar vermijden.

De kinderen hebben RSI van het virtueel 'groente hakken' op de WII.

Het vriendje vraagt: 'Wat eten wé?'

De kinderen hebben de gordijnen gebruikt om een circustent te bouwen.

Je biedt het gastje een gezond appeltje aan, maar die haalt zijn neus op en zegt: 'Ik lust alleen appels zonder schil.' Braaf haal je de schil er af, en biedt de appel opnieuw aan. Zegt het gastje: 'Ik blief hem alleen in stukjes van 1 bij 1 cm, met een vleugje kaneel en 30 gram handgewonnen rietsuiker, gepresenteerd met een vorkje van Blond Amsterdam.'

De geur van Hamka's vertelt je dat de kinderen je geheime voorraad chips hebben gevonden, en aangebroken.

De kinderen roepen: 'Is het erg als er ranja over het toetsenbord van de computer valt?!'

Je hebt jezelf ervan overtuigd dat spelen op de Playstation eigenlijk veel beter is dan spelen met Kapla.

Je barst in tranen uit als de moeder het vriendje eindelijk komt ophalen, en valt haar trillend van dankbaarheid in de armen.

'Ik had een droom!'

2011-09-15T14:12:00.000+02:00

'Ik herinner me een droom, die ik in 1999 had, toen we nog in Arnhem woonden,' vertelde Jan op de tonen van een man die al veel van het leven gezien heeft, en nu ernstig oogkleppen overweegt.

Ik ben dol op dit soort persoonlijke ontboezemingen, en animeerde: Vertel maar Jan!'
'We zaten aan tafel te eten.'
Ademloos wachtte ik op de rest, maar toen ik blauw aanliep, en mijn leven aan mij voorbij begon te flitsen, vroeg ik toch maar: 'En toen?'

'Dat was het.'

Moederen voor Dummies

2011-09-13T10:13:00.001+02:00

Als uw kind op schoolreisje gaat is het belangrijk uw zorgen en twijfels op te bergen in een plek diep in uzelf, ten einde uw kind niet te belasten met úw bagage.

Incorrect

De moeder in afbeelding 1A heeft dit niet goed begrepen. Zij heeft zich op de grond gepositioneerd met haar armen om het been van haar kind, ten einde diens vertrek te verhinderen.

Correcte houding bij schoolreisjes

De moeder in afbeeld 3C heeft wél de juiste houding aangenomen. Zij heeft haar lichaam gepositioneerd op een wijze die plezier en opgetogenheid uitstraalt.

'Moederen voor Dummies' is een uitgave van Flap de Beer Inc. en is binnenkort verkrijgbaar bij Bol.com. Flap de Beer: The bear that cares.

Werkweek in Londen

2011-09-12T09:06:00.003+02:00

'Angst is een slechte raadgever!' houd ik mezelf voor, als ik me zorgen maak over Maartjes werkweek in Londen.

En ik preek voor eigen parochie: 'Dagelijks gaan ontzettend veel mensen door die tunnel bij Calais, en de buschauffeur valt vast niet in slaap tijdens het rijden. Ook zal er heus niet net op het moment dat de bus door de tunnel rijdt, een aardbeving plaatsvinden, waardoor de tunnel zal instorten. En er zullen heus geen terroristische aanslagen plaatsvinden. En Maartje zal heus niet verdwalen in de metro, ook al moeten ze in hun eentje (!!!) met de metro reizen.'

Angst en gezond verstand streden een stille strijd, waarbij gezond verstand angst uiteindelijk wist te te knevelen. Maar dat betekende niet dat de angst weg was, ook al snoerde gezond verstand haar de mond.

Dus toen Maartje zaterdag grieperig werd, wist ik niet of ik dat erg vond of stiekem wel handig, omdat ze dan overduidelijk niet mee op werkweek kon. Maar ondertussen is ze behoorlijk opgeknapt, en bevindt zich nu in de schemerzone tussen griep en 'weer helemaal beter'.

Dus nu strijden angst, gezond verstand en twíjfel in mij. Kan ze morgen mee op werkweek naar Londen of niet?

En wie neemt de beslissing: angst, gezond verstand of twijfel?
Gezond verstand heeft versterking ingeroepen. Vanavond moet Floris zijn Salomo's Oordeel geven.

En dan hoop ik maar dat er geen orkaan komt op de camping waar Teuntje komende week háár werkweek heeft. Of dat er een aardbeving komt, en dat er een boom op hun tent valt.

Sex als antwoord

2011-09-11T11:53:00.002+02:00

Brugklaskamp

2011-09-08T14:27:00.002+02:00

Het leest als een horror-roman: Teuntjes brugklaskamp boekje, met daarin de agenda van alle Pret die ze gaan beleven.

Die wordt ingezet op maandag, met een spórtmiddag! En daarmee is de toon voor de rest van de week gezet: bonte avonden, sport, spanning, spel, tenten opzetten en gezellig kletsen met iedereen.

Het brengt bij mij boze herinneringen boven aan de zomer van 1980 waarin ik, in een moment van verstandsverbijstering, mijn ouders verzocht mij in te schrijven voor een kamp.

Toen mijn vertrekdatum en het onheil naderden zag ik mijn fout in, maar toen was het te laat: 'Nu ga je ook!' vonden mijn ouders. Traag en eindeloos kropen de dagen aaneen, en al snel was ik slechts een schim van mezelf. Ik ging gebukt onder hevige heimwee die de hele dag tijdens het pretprogramma aanhield.

Pas als het programma en alle pret ophielden, en we naar bed mochten, leefde ik op. Eíndelijk werd ik met rust gelaten.

Ik was dan ook verrukt toen ik op dag twee kwalijk ten val kwam, en greep dit aan om naar huis te gaan. 'Maar dan mis je alle Pret!' probeerden de leidsters me om te praten.
'Precies,' antwoordde ik op donkere toon.

Ik heb Teuntjes boekje daarom maar snel op haar slaapkamer gelegd. Dat is veel te angstaanjagend leesvoer voor mij. Gelukkig leest Teuntje het boekje als een vlotte avonturenroman.

En ik ben zo blij dat ze niet op mij lijkt!

Mama is boos!

2011-09-07T08:00:00.000+02:00

Vanaf 5 december in alle bioscopen!!!

Woordeloze Woensdag

Mama's Law

2011-09-04T14:09:00.000+02:00

Vergeet Murphy's Law! Hier komt Mama's Law!

Als je denkt dat je een rustige week voor de boeg hebt, komt er een onverwachte studiedag. Of je kind wordt ziek.

Je hebt al je kinderen behandeld voor luizen, maar de volgende dag komen ze thuis met het bericht: 'Mama, de luizenmoeders zeggen dat ik luizen heb!'

Zo gauw je trots alle was hebt weggewerkt en de bodem van je wasmand staat te bewonderen, komen de kinderen plotsklaps met bergen vieze kleren.

Aan het begin van het schooljaar zorg je voor voldoende schooltrommeltjes. Binnen twee dagen is de helft op mysterieuze wijze verdwenen. Pas na een half jaar vind je ze terug, als ze naar je toe komen lopen van de schimmel.

Als je zwicht om toch maar een paar gloednieuwe winterschoenen te kopen, krijgt je kind onderweg naar huis een groeispurt, waardoor ze bij thuiskomst niet meer passen.

Na veel wikken en wegen, en agenda's naast elkaar leggen, stel je een datum vast voor het kinderfeestje. Zorgvuldig zet je een speurtocht uit, en net als je uitgeput op de bank wilt gaan liggen kondigt het KNMI een weeralarm aan.

De ervaring heeft je geleerd dat dure taarten niet aan kleine gasten van kinderfeestjes besteed zijn. Dus koop je eierkoeken, en smarties om ze mee te versieren. De helft van de kinderen blijkt vervolgens allergisch te zijn voor eieren.

Je bent eindeljk van de luizen af, als het buurjongetje op bezoek komt. Bij vertrek schalt hij vrolijk: 'Oh ja, ik heb luizen!'

Je hebt zorgvuldig de handdoeken en schone onderbroeken in gepakt voor een zwemuitje. Na het zwemmen blijk je je eigen schone onderbroek te zijn vergeten, en moet met blote billen naar huis.

Je maakt je zorgen over het brugklaskamp van je jongste dochter: het is wel vijtien kilometer verderop! Als dat maar goed gaat... Dan vertelt je oudste dochter dat ze een werkweek heeft in Londen, waarbij ze met de bus naar Frankrijk rijden, en vervolgens met de bus ín een trein onder de Noordzee door, naar Engeland rijden.

Je koop een luxe broodtrommel met een ijselement voor je oudste zoon, zodat zijn boterhammen met kaas lekker fris blijven. 's Avonds vraag je hoopvol: 'En? Waren de boterhammen heerlijk?' Wreed boort hij je hoop de grond in door te zeggen: 'Nee, de kaas was nog steeds klef, en de ham was bevroren.'

Je bent nét met je kop koffie gaan zitten, en slaakt een zucht van plezier. Even een momentje voor jezelf. Uiteraard hoor je onmiddellijk een sleutel in de deur, en de vrolijke kreet: 'Ik had vier uur lesuitval! Gezellig hè?!'

Je kinderen zijn eindelijk luizenvrij! Maar wat heb je zelf toch steeds jeuk. Je blijkt ónder de luizen te zitten. De kinderen joelen triomferend: 'Haha! Nu moet jij ook kaal mama!'

Na jaren uitstellen, besluit je toch maar de bovenverdieping opnieuw te verven. Stralend wit lachen alle kamers je toe. Die nacht krijgt je zoon een bloedneus, en tekent met het bloed zijn naam op de muur.

Jarenlang verlang je er naar dat je zoon meer zorg besteed aan zijn persoonlijke verzorging. Vervolgens wordt hij Emo, en tekent met eyeliner tranen op zijn gezicht. Ook slingeren overal zijn make-up remover watten rond.

Jongensvriendschappen

2011-09-02T18:00:00.000+02:00

'Draag je make-up?' vraagt Jans vriendje eerst streng, als Jan belt of hij kan langskomen. Want met make-up komt Jan er bij hem niet in.

Terwijl ik mij moeizaam buig over het vraagstuk of Jans make-up nou wel of niet kan in het openbaar, zegt zijn vriendje gewoon waar het wat hém betreft op staat. En dan pakt Jan braaf zijn make-up remover en watten, en haalt het weg.

En andersom werkt het net zo goed, want vorige week zette Jan hem zonder pardon de deur uit omdat hij een meisje 'kankerkut' noemde. En dat vond Jan niet kunnen.

De openheid van deze jongensvriendschap vind ik uitermate verfrissend en inspirerend! Ik voel gewoon een heel open moment aankomen, waarin ik Floris eens precies vertel hoe ik over een aantal zaken denk!

Teveel met kleine kinderen opgetrokken

2011-08-31T16:39:00.000+02:00

'Wil je mijn nieuwe onderbroek zien?!'

Woordeloze Woensdag

Verschillende karakters

2011-08-30T14:48:00.000+02:00

Het is voor mij als moeder een constante bron van verwondering: de uitermate verschillende karakters van mijn kinderen!

'Wat is het ochtendgebed van de Moskee laat vandaag!' dacht ik nog, maar het bleek Piet (8) te zijn, die luid jammerend thuiskwam.

'Die is gevallen!' concludeerde ik. Maar bij binnenkomst bleek zijn misère het gevolg van het bericht dat hij dit schooljaar een spreekbeurt moet doen.
'En ik weheet geeheen ohonderweherp mahama' vertelde hij hyperventilerend van het snikken.

Ik hield Piet net een plastic zak van de Wibra voor om in te blazen, toen Ot opgewekt thuis kwam.
'Ik moet een boekbespreking doen mama. Ik heb hem ingepland voor maart, want dan zijn we toch al verhuisd!'

Heeft ze wel gekámd?!

2011-08-28T09:10:00.000+02:00

Wat vind ik je mooi, mijn allerliefste!

2011-08-26T12:04:00.000+02:00

Ik ben het vermogen te tafelen lang geleden verloren, toen het besef tot mij doordrong dat ik voortaan tegelijkertijd kokkin, butler en dienstmeid was tijdens het avondeten.

Nu val ik dagelijks op mijn eten aan, alsof het elk moment kan wegrennen, en ben dan ook rijkelijk vroeg klaar. De tijd die ik dan moet wachten tot de rest eindelijk klaar is, mag ik graag vullen met wat Bijbel Educatie.

Om een en ander fris te houden, wissel ik regelmatig van bijbel. Momenteel lezen we Bijbelverhalen opnieuw verteld, waarin incest, moord, bedrog en broedertwisten elkaar in rap tempo opvolgen.
'De bijbel is erg mama!' hoofdschudde mijn zestienjarige dochter. En ik kon niet anders, dan haar schoorvoetend gelijk geven.

Maar vandaag kwam ik op een christelijk, Amerikaans blog enige zeer vredelievende, huwelijkse wenken tegen! Ik las ze met interesse, want gisteren had ik een kleine aanvaring met Floris over fietsen die niet in het schuurtje stonden, en borden die hij niet in de afwasmachine terugzette. Als twee boze lepels, hebben we met de ruggen naar elkaar, verbitterd de nacht doorgebracht. Ik was dus wel in voor wat tips.

Het bijbels advies luidde elkaar toe te spreken volgens Hooglied 1, vers 15 en 16.

Hij: Wat vind ik je mooi, mijn allerliefste! Je bent zo mooi; je ogen zijn zo teer als duiven.
Zij: Ik vind jou ook mooi, mijn liefste. Het is heerlijk om met jou samen te zijn. Wij liggen samen tussen het gebladerte.

Om te voorkomen dat Floris niet op dezelfde vredelievende lijn zit als ik, heb ik zijn tekst naar zijn werk gemaild, zodat hij mij vanavond op de juiste wijze kan begroeten. En dan gaan we daarna samen in het gebladerte liggen.

Daar hebben we genoeg van, want Floris vertikt het de struiken te snoeien.

Je weet dat het schooljaar weer begonnen is als...

2011-08-25T18:00:00.000+02:00

Je op de wc kunt plaatsnemen zonder een natte kont te halen
De deuren langer dan één minuut in de klink blijven
Het geluid van ambulances het bloed in je aderen doet stollen
Je leven (niet onaangenaam) bepaald wordt door klokken en wekkers
Het huis stil is
Je door het huis dwaalt en melancholisch zingt: 'Now the stage is bare, and I'm standing there, with emptiness all around me...'
Je stukken bruine appel vindt in trommeltjes
Je bedolven wordt onder de folders met aanbiedingen voor typelessen, abonnementen en uitnodigingen
Je al een paar keer bijna omver gefietst bent door sms-ende pubers
Je handenvol geld uitgeeft aan nieuwe schoenen, nu oude plotsklaps niet meer passen of niet meer kunnen. 'Vijf gaten, is echt te veel!'
De rol wc-papier blijft aan de houder hangen, en slingert niet over de vloer als confetti
Je gang bezaaid is met rondslingerende school- en gymtassen
Je in de stilte jezelf weer tegenkomt

Zelfportret: Ik na de Zomervakantie

2011-08-24T07:57:00.000+02:00

- Een schaduw van mezelf -

Woordeloze Woensdag

De slachtoffers van mijn oorlog tegen Luizen

2011-08-22T12:28:00.003+02:00

En nu is het KLAAR!!!!!

2011-08-22T08:45:00.000+02:00

De school was koud één dag begonnen, of ik werd al bij de juffen geroepen omdat ze 'even met mij wilden praten'.

Het nieuws kwam niet onverwacht, want had ik niet de hele vakantie gestreden tegen de laffe guerilla attacks van het luizenleger? Desalniettemin trof de berichtgeving mij als een mokerslag: 'Er zijn dode neten gevonden, en die moeten er uit.'

Ik bedwong met moeite een gil, marcheerde naar huis, en besloot: 'Nú is het klaar!!! Nú gaan ze allemaal kaal!'
En met bevende handen belde ik de kapper.

Die middag vond de Slag Tegen de Luizen Augustus 2011 plaats, en ik ben verheugd te kunnen vertellen dat ik de winnares ben.

Maar de haren van de kinderen hebben we helaas niet kunnen redden.

Tijdsbeeld!

2011-08-20T08:03:00.000+02:00

Eerder schreef ik over het pioniersgevoel dat mij als moeder anno 2011 regelmatig overvalt, door de snelle technologische ontwikkelingen, en de daaruit voortvloeiende virtuele, sociale netwerken waaraan pubers deelnemen.

Onderstaand filmpje geeft daarvan een kostelijk tijdsbeeld: over inventieve kinderen, en ouders die er nét een paar passen achteraan hobbelen!

Opvoeden anno 2011 is pionierswerk!

2011-08-18T12:36:00.001+02:00

Mijn virtuele, Amerikaanse would-be schoondochter blijkt een langer leven beschoren dan haar voorgangster, de Zweedse Sigrid.

Maar ze is wat je noemt 'troubled', en dat troubleert mij dan weer als moeder. Om de haverklap verschijnen op haar Facebook account berichten dat ze zichzelf heeft gesneden, en haar verhaal is er één van ellende en droefenis. Een afwezige moeder, en een dronken vader die haar slaat.

Regelmatig bezoek ik Jan dan ook op zijn kamer, en vraag indringend: 'Jan, wat dóét dat nou met je?'
Dan kijkt hij mij glazig aan, en vraagt: 'Wat?'
'Dat gedoe met Beverly!'
'Gewoon,' schokschoudert Jan, die mij elke weer weet te verbazen met zijn 'Het is wat het is' attitude.

Maar toen Ot (10) plotseling 'verkering' kreeg met Beverly's zusje, Kimberley van negen, verkondigde ik ferm: 'Ot je bent veels te jong! Ik hef je Facebook account op. Sterker nog: Ik snap niet eens dat je een account hébt!'
En 's avonds verzuchtte ik tegen Floris: 'Opvoeden anno 2011 is net pionieren! Het valt niet mee mijn weg te vinden tussen de voetangels, landmijnen en sociale netwerken. Ik hoop maar dat ik het allemaal goed doe!'

Maar vanochtend vond ik het volgende bericht in mijn mailbox van Beverly:

'Hi Mom. Long time no speak. Can you do me a favor? I know the answer is probably no, but i have a very sad little sister here and i was wondering if there was any chance you could please let Ot have his facebook back? You could get Jan to make it so the people Ot could talk to is your family members, and me, my brother Tom, and Kimberley. Kimberley's been in tears since Ot had to deactivate. Anyway, please reconsider. You'd be making a little 9 year old very happy.'

Wat moet ik daar nou weer van pionieren…

Moeder in spagaat!

2011-08-17T08:03:00.000+02:00

Woordeloze Woensdag

Moeder getroffen door onverwachte handgranaat

2011-08-15T14:38:00.001+02:00

De handgranaat kwam uit onverwachte hoek.

Ik had mij, voor deze eerste schooldag na de vakantie, tot mijn tanden toe voorbereid: ik had zowel matching schoenen áls sokken klaar gelegd voor de kinderen, hun kleren oogden fris en ze waren geheel ontluisd.

Maar toen wierp Piet een blik op zijn rode Bibaboerderij trommeltje, en kwam tot de conclusie dat het eigenlijk roze was. De haastig aangeboden gele K3 broodtrommel deed mijn zaak geen goed, en Piet trok zich mokkend terug in de gang. Helaas had hij zijn ontbijt nog niet gegeten, dus ik 'moest' er iets mee. Anders had ik hem gewoon laten pruilen tot het moment van vertrek.

'Dan plakken we er toch gewoon even wat over heen?' opperde ik op de zelfverzekerde tonen van de eigenaresse van een succesvolle stickerfabriek. Schoorvoetend kwam Piet terug uit de gang.
Soms moet je je strijdpunten kiezen, en in dit geval leek mij een softe aanpak het beste. Je wilt een kind zo'n eerste schooldag toch niet meteen vlekkerig en behuild afleveren. Dat kan later altijd nog.

Op de computer vond ik een plaatje van die stomme Pikachu dat ik haastig uitprintte. Vervolgens lijmde ik Pikachu met grimmig genoegen, over Josje, Karin en Kristel. Helaas bleven ze irritant olijk door Pikachu heen schemeren, en Piet keek dan ook bedenkelijk.
'Mooooooi!' juichte ik huichelachtig, want het zag er niet uit.
Piet keek mij wantrouwig aan, maar zweeg gelukkig.

Op school was er nog even een moeilijk moment, toen zijn trommeltje krachtig bleek vastgelijmd aan de binnenkant van zijn rugzakje, maar met vereende krachten rukten we het los.
'En dan gaat mama straks naar de Action, en haalt een nieuwe trommel!' zei ik maar gauw, want ik zag Piets gezicht alweer betrekken. 'En zorg dat andere kinderen niet hun spullen op jouw trommeltje zetten,' siste ik er nog snel achteraan.

En toen ben ik snel naar huis gevlucht. Gelukkig kwam ik onderweg geen landmijnen tegen.

Mijn leven met Floris

2011-08-14T11:56:00.000+02:00

Ik pluk de zoete vruchten van mijn opvoeding

2011-08-12T10:55:00.001+02:00

Het was tien over vijf, en ik schrokte net mijn maaltijd bestaande uit Rode kool, worst van neef Henk en een lawine Aldi appelmoes, naar binnen toen de telefoon ging. Ik ben geen fan van telefoons, en al helemaal niet als ik probeer chique te dineren, dus ik negeerde het ding.

In tegenstelling tot mijn kinderen, die allemaal van tafel sprongen in een woeste race om als eerste bij de telefoon te komen. Jan won.
'Hallo, met Jan van Sandwijk.'
Toen was het een hele tijd stil, en ik concludeerde dat het zeker weer zo'n telefonische verkoper was, want die beginnen altijd als een wilde te ratelen.

Maar toen ging plotseling de hemel open, en Jans stem zei: 'Meneer? Mag ik u even onderbreken? Ik ben pas 14'.
Ik viel bijkans van mijn stoel: was die beleefde jongen mijn Jan?! Bevend van ontroering en opwinding klemde ik hem aan mijn boezem.

En 's avond fluisterde ik hoopvol tegen Floris: 'En ik had hem dít niet eens zo geleerd! Hij was uit zichzelf zo beleefd! Zou mijn opvoeding dan toch aanslaan?'

Floris wierp me een minzame blik toe: 'Ik denk dat míjn opvoeding is aangeslagen.'

Effectief moederen: 'Mama komt je over een uurtje weer ophalen!'

2011-08-10T08:31:00.001+02:00

Woordeloze Woensdag

Dat komt er nou van!

2011-08-09T09:45:00.000+02:00

Jarenlang verzuchtte ik: 'Ik wou maar dat Jan wat meer werk maakte van zijn persoonlijke verzorging.'

Want meestal zag hij er uit alsof hij achterstevoren door een heg was getrokken, met haar waarin je een patatje én een frikandel kon frituren. En een bamibal.

Ik had beter moeten weten. Heb ik immer niet al eerder op onaangename wijze kennis gemaakt met de keiharde waarheid achter het Engelse gezegde: 'Be careful what you wish for, you might get it?'

Nou, ik heb het 'geget': Jan besteedt tegenwoordig uitgebreid aandacht aan zijn uiterlijk. Met eyeliner tekent hij een zwart lijntje rondom zijn ogen, en zijn oogleden bedekt hij met zwarte oogschaduw. De geest is uit de fles. Mijn Jan is een Goth geworden.

Nu zit ik hier hoopvol te wrijven aan een spafles, in de hoop dat de geest weer ín de fles gaat.

Huwelijkse uitdagingen

2011-08-07T18:02:00.000+02:00

Toen de kinderen riepen: 'Mamaaaaa! Papa aan de telefoon,' voelde ik de bui al hangen. En inderdaad: 'Ik ben gestrand op station Zevenaar. Kom je me even ophalen?' klonk het verbolgen door de telefoon.

Dat zijn van die momenten waarop huwelijksbeloften knellen, maar uiteindelijk toch nopen tot een liefhebbend: 'Tuurlijk, ik kom er aan.'
Dus ik slingerde Piet in de auto, want die is te onbetrouwbaar om thuis te blijven, zelfs onder toezicht van oudere broers en zussen, en karde richting autobaan.

Na dertig minuten flink doorrijden arriveerden we bij station Zevenaar, waar ik tuurde naar Floris, die nergens te bekennen was. Geërgerd reed ik de parkeerplaats weer af, en vroeg me bezorgd af, of ik soms op het verkeerde station was.
'Daar is Papa!' riep toen gelukkig Piet. En inderdaad, een eindje verderop zag ik een paar bekende Birkenstocks.

Badend in de gloed van mijn generorisiteit en goede daad, wierp ik het portier open zodat Floris mij uitbundig kon bedanken.
'Met de trein was ik al thuis geweest!' was het eerste wat die ondankbare hond zei. 'Nadat ik jou had gebeld, kwam er toch nog een trein.'

Ik hulde mij in wolken van stille verontwaardiging, en begon aan de terugweg.
Maar toen hij me, als een doorgedraaide tomtom, de les begon te lezen over mijn routekeuze zei ik in mijn beste omroepstem: 'Deze auto rijdt niet verder dan de volgende afrit. U dient allen het vehikel te verlaten. Denk aan uw bagage bij het verlaten van het vehikel. Er worden geen bussen ingezet. Zie zelf maar hoe u thuiskomt.'

Toen zweeg mijn Tomtom stil.

Maar ik wacht nog steeds op een bedankje.

Opwindend nieuws: de Onzichtbaarheidsmantel, nu ook in een maatje meer!

2011-08-05T08:07:00.001+02:00

Van de makers van de enige echte, originele onzichtbaarheidsmantel, in samenwerking met Flap de Beer Inc. is er nu….

de Onzichtbaarheidsmantel Maatje Meer, ook bekend als de OMM!

Speciale vakantieaanbieding: 14,95!

Ook geschikt als bedsprei!!!!

Bestel jouw OMM vandaag nog!

Woordeloze Woensdag

Disclaimer: De Onzichtbaarheidsmantel kan uw zicht belemmeren. Flap de Beer Inc. is niet aansprakelijk voor enig letsel voortkomend uit, dan wel veroorzaakt door, de OMM.

Broederliefde

2011-08-03T07:57:00.000+02:00

Woordeloze Woensdag

Rare gewoontes

2011-08-01T11:25:00.000+02:00

Iedereen heeft wel een gewoonte die, laten we het zo zeggen, een beetje apart is. Mijn gewoonte is om 's avond voor het slapen gaan mijn bed van verre te bestormen.

Ik neem een aanloop vanuit de gang, ren mijn slaapkamer in, zet af, en spring het bed in. Dit vereist zorgvuldige planning, want onze gang meet slechts 1 meter, en onze slaapkamer is evenmin ruim bemeten.

Toch voer ik dit huzarenstukje dagelijks uit, om te voorkomen dat het monster onder ons bed, mijn voeten grijpt en mij onder het bed trekt.

En ja, ik ben al 31 41.

Tv-carrière?

2011-07-31T13:47:00.000+02:00

Verhuizen naar het platteland blijkt verrassend interessant voor de media. Werd ik eerst al gescout door de Libelle voor een interview, nu wil SBS6 ons gezin volgen 'in het proces van aanpassen aan een nieuwe leefomgeving.'

Mijn eerste reactie was: 'Hup, in de trash er mee!', want ik waardeer realityshows vooral als toeschouwer. Maar plotseling zag ik beelden van mezelf op de toekomstige school van de kinderen, achtervolgd door cameramannen. Wat een ludieke binnenkomer! Ik zou die moeder-met-cameramannen zijn!

Ik legde het voorstel voor aan Floris die onmiddellijk zijn Birkenstocks in het zand zette, en op hoge toon verklaarde: 'Dan kom ik nooit meer terug uit Amsterdam!'
Zo stief mijn tv-carrière een snelle dood, nog voor ze goed en wel tot wasdom was gekomen.

'Bovendien,' vond Floris, 'zou het hartstikke saaie tv worden met ons.'
'Ik moet dan inderdaad wel even flink ruzie krijgen met mijn moeder, en misschien een minnaar?' overwoog ik.

Maar toen gooide Floris het mailtje snel in de trash.

Spanningsveld? Welnee!

2011-07-30T11:51:00.002+02:00

Dingen die mijn kinderen leuk vinden, maar ik niet

Tikkertje binnenshuis
Verstoppertje binnenshuis
Waterpistolen binnenshuis
Met waterpistolen op de ramen 'tekenen'
Overbevolkte pretparken
Speelgoed van de Action dat al uit elkaar valt als je er naar kijkt
Grappen over poep en pies
Winden laten, en er om lachen
Slecht nagesynchroniseerde Amerikaanse series, met ontzettend voorlijke hoofdrolspelertjes
Muziek van K3, Skillet en Tokio Hotel
Lange broeken bij tropische temperaturen
Cola drinken
Muffins bakken zonder de zooi daarna op te ruimen
Hutten bouwen in de tuin met mijn goede lakens
Hele dagen achter een Nintendo zitten
Hele dagen achter een computer zitten
Vrijmarktje spelen voor het huis, en daar vervolgens een permanente uitstalling van maken
Zwarte kleding en 'emo haar'

Dingen die ík leuk vind, maar mijn kinderen niet

Rustig lezen in een slecht boek
Wandelen
Fietsen
Picknicken
Country and Western muziek luisteren
Klassieke muziek luisteren
Houten speelgoed, dat niet eens geverfd is, en dus de fantasie uitdaagt. Een tak bijvoorbeeld.
Frisse, vlot gekleurde kleding in Laura Ashley stijl
Fris geknipt haar
Stilte
Rust
Alleen zijn

Het leven is een schouwtoneel

2011-07-28T11:05:00.000+02:00

Toen ik als kind besefte dat mijn ouders een leven hadden voor mijn komst, was ik verbijsterd. In het egoïsme dat kinderen eigen is, was ik er vanuit gegaan dat hun leven pas begon toen ík mijn intrede deed: 'In den beginne was er ik!'

De realisatie dat mijn ouders de hoofdrolspelers waren in de film van hun leven, en ik daarin weliswaar een belangrijke rol vervulde, maar toch een bijfiguur was op hun toneel, kon ik nauwelijks bevatten.

Tot ik zelf kinderen kreeg, en voor de hoofdrol in mijn eigen leven moest vechten. Voeg daar nog een volwassen tegenspeler bij die graag de show steelt, en voor je het weet ben je de understudy.

Vooral in Zomervakanties voel ik me wel eens de coulissen in gedrongen, terwijl mijn collega spelers het toneel afbreken. Al die hoofdrolspelers op één toneel, dat valt niet mee! Soms vergeet ik dan wel eens wat de motivatie van mijn karakter ook al weer was.

Maar ik weet, het is een kwestie van geduld. Straks is het podium weer rustiger, en kan ik mij rustig op mijn karakter bezinnen.

En dan geef ik mezelf een open doekje.

Het Leven van een Moeder: De Filmmuziek

2011-07-26T09:35:00.001+02:00

*****WAARSCHUWING*****

Onderstaand filmpje is niet geschikt voor hen die gespeend zijn van gevoel voor ironie en zelfspot.

Muziek: Nancy White, Momnipotent

Hel is een pretpark

2011-07-24T16:46:00.001+02:00

Toen Sartre verklaarde: 'Hell is other people' was hij vast net in een pretpark geweest. Mocht ik later ooit in de hel belanden, dan verwacht ik niemand minder dan Mickey Mouse, en Donald Duck, bij de poorten om mij te verwelkomen. 'Hel is een drukgezocht pretpark!'

Om die reden 'doet' Floris pretparken met de kinderen. Sterker nog: ze willen mij niet eens méé hebben. Want hoe zeer ik ook probeer te genieten van zo'n park, onvermijdelijk komt dat moment dat ik nog maar aan één ding kan denken: 'Ik wil naar huis!' En die gedachte treft mij in de regel aanzienlijk vroeger dan de rest van het gezin.

Gisteren vertrokken ze voor een dagje Kernwasser Wunderland.
'Ik wil jou lekker niet mee hebben mama!' tartte Ot.
'Ot, dat is gewoon lullig,' klonk toen streng Jans zware stem.
En hoewel ik normaliter een streng anti-schuttingtaal beleid voer, zweeg ik nu.

Want als de hel een pretpark is, is het hemels als je tienerzoon je onverwachts te hulp schiet!